Dat Che-Chedoo

Chlöwwst et nich, aower: „Mündlichen Ausdruck“, dat wör den aollen Schchoolmester Chude fröher sien Räppelken. O Choddechoddechott, all’s wat dao so to „Artikulation und Betonung“ chehörde, stönn bi Chude chanz buobenan. Dao wuord dat Männeken chanz chaffelig bi!

Besönners harre he dat immer mit dat Che. Well em dat slören lööt, de kreech et chlieks chanz chewöllig mit em to doon. Daobi, also ick meine, bi us cheiht dat anunförsick doch chanz chuet wuohl met use Che, orre? Aower nä, bi dat heele Che-Chedoo moss fröher in de Klasse immer chlieks chehörig dat upcheweckte Änneken ran un schchön düütlick Georginen säggen – un wehe et spröök dao eenen Cheochinen nao! Dann, so chiftede Chude, könn ‚m jä chlieks Cheorchien säggen. Män dann härr man et, statt met schchöne Dahlien, met ’n Kaukasus to doon. Dat wör nich chediegen, dat wör chründlick deniäben! Oh ja, Chude wüss chenau wovan he küerde. Cheiht jä auk nich, eenfach so ’n Babbeln deher.

Immer schchön düütlick, so moss Änneken us dat wiesen. Nu chuet. Wi harren de nix ümbi. Aower chanz so dull mott et met dat Che nu auk wier nich, dann kriss dao naoher bloß ’n Verreck an. Tschä, un ’n bettken plaseerlick draff et doch ruhig togaohn debi, orre? Mein ick.

So ’n Chaffeln un Chetädder (Geplärr) chripp jä bloß de Chäppe (Mund) an. Doch Chude chaff nich up. Män so is dat: Ne Chaffeltang‘, de chaffelt lang‘! – Bis et demet int Wilde geiht.

Nemm bloß siene Gegenwart. Luster es chenau: Gegenwart. Wat chestelzt! As wenn et keggen nen Wart anchöng! Chroff frocht: Keggen wat för ’n Wart denn? Turnwart, Blockwart, Huuswart? Van schchier Chenauichkeit sühs char noch Chespenster. Chaoh mi doch wech! Schchön düütlick, dat wuohl. Mott jä auk, doch so, es et sick chehört.

Wenn een Volk dat kann, dann de Bayern. Chanz chrannios. Se rrullt dat Rrr, dat et chründlicker nich cheiht. Rrröpp dao eener Rrradie; so chiff et aower auk nen Rrradie – chriffig un chaiwe (frisch, saftig). Un erst dat Zett; se schmettert et män so dör de Berge. Dat schchallet chewöllig, dat Bayern-Zett. So mott dat auk. Denk bloß es, de chenrööse Baas bi ‚t Oktoberfest reip statt: „O’zapft is!, O’Saft is…“ O Choddechoddechott! Dao gäff et dann aower wat met de Beerhumpens.

Kick, so cheit et ännerswo to.

Ach ja, Änneken is nu auk all längst all verhieraot‘, mit nen Cheorch. Änneken mit Männeken hett nu Chreiwe. Häbt auk ’n Wichtken, dat hett Chisela. Chöng hauch her met dat Che bi iähr in‘ Huuse. Cheorch woll kien Che-Chedoo. Un Änneken woll nich chiäne Striet. Tschä, so is dat alle. Un so bleef et debi:

Chenau jä wuohl, aower doch so, dat et chuet lutt!