Et weet den Dokter Medicus:
In jedet Kruut sitt wat för us!
So giff et auk ne Sorte Lauch,
de helpet Mannslüü guet wier hauch
un mäck gar olle Kerls wier jung.
Söwwst de Herr Senior krich wier Schwung,
mit Knofflauchsiepelalliien.
Dao nickoppet gar Evelin!
So männigeene ärgert sick,
kick kruus un häff up all’s en Pick!
Well könnt daobi auk fröndlick kieken?
Dao geiht dat Guede schwups bi strieken.
Doch kümp dat mehrste, so beschimpt,
rein uut den eegen Kopp … Dat stimmt!
Drüm kiek nich knaddrig in de Welt,
dann schinnt de Welt auk nich verstellt.
Vör ’m Speigel dreiht sick Mann un Frau,
bekieket sick dao ganz genau.
Geiht he villicht den Baort scharp an,
dött se ant Haor wat, wat se kann.
Kann man sick dann auk noch so freu’n
un sick vör ’m Speigel knei’n un dreih’n,
eens aower is un bliff gewiss:
De Ääs bliff dao, dao wo he is.
Wenn nu in’ Hiärwst de Drachen stieget,
hauch üöwert wiede Stoppelfeld,
un Baime bunt dat Löchten krieget,
dann suust et frisk wier dör de Welt.
Et wörmt nich mehr de Sunnenschien,
fröh winkt de Aobend, niäbelnatt;
Nachtküllde plücket sacht un fien
egaolweg nu so Blatt üm Blatt.
Streng giff de Hiärwst sick mehr un mehr,
as sach he ernst: „Wat mott, dat mott.“
De Kattuul (Schleiereule) röpp et auk deher;
de Rüer kläfft hall (laut) dao uut sien Schott:
„Et schinnt, de Tieten ännert sick!“
De Hiärwst gemahnt et resolut,
dat Jaohr krich nu es wier en Knick.
Tatsächlick is baoll wier Kehruut …
