’n guedet Wort to rechten Tiet
verhinnert – Gott Dank – so männig Striet.
Drüm kreeg auk es maol Meyers Käthe
met ne dicke Bibel wat vör de Plääte.
Autor: Otto Pötter
Ick bin Otto Pötter uut Rheine. Dat lich dicht an de Grenze tüsken et Mönster- un Emsland. Et is auk ne plattdüütschke Spraakgrenze. So is dat nu maol, Platt un Platt, dat is nich immer eens. Drüm säch ick et unner us es so: Lutt use Plattdüütschk auk hier un dao immer maol wier anners, so versteiht man et von Grund her dennoch wuohl. Denn well sick mit Plattdüütschk befasset, de mott sick de auk in giebben. So is dat auk mit dat Liäsen von plattdüütschke Bööker. Man mott sick dao bloß ’n bettken mit befassen, dann geiht et.
Könnig un Buer
Bild: Skatclub Rheine
„Adel is auk nich mehr dat, wat ‚e maol wör!“,
lööt wahn de Buer sien Organ erschallen.
Dao is em tüsken twee Buern, so ’n Mallör,
de Könnig uut de Karten ruutfallen.
Komisch
Wat man so mitkrigg, is manchs doch komisch:
Wenn eener praohlt, he wör katholisch
un buobendrup neuapostolisch,
so is he wuohl auk alkoholisch.
Reinlick
Et giff Fraulüe, de bünd so reinlick,
dat is för us Mannslüe all reineweg peinlick.
De haalt den Bessen gar in de Nacht,
wenn usereens bloß dreckig lacht.
Bild: pixaba
De Erwtschop
All’s wat he hadde vererwede Hein,
bis up ’n Knopp von‘ lessten Kragen,
ant hauchbarmherzige Kinnerheim.
Et wassen tesammen so vetteihn Blagen…