Nen Knecht spröök maol düt graute Wort:
„Nen Teeken van Klookheit is de Baort.“
Dao lacht‘ de Buer un reip: „Wat ’n Spook,
dann is use Sseegenbuck auk jä all klook!“
Bild: Naturzoo Rheine
Dat Teeken van Klookheit
Autor: Otto Pötter
Ick bin Otto Pötter uut Rheine. Dat lich dicht an de Grenze tüsken et Mönster- un Emsland. Et is auk ne plattdüütschke Spraakgrenze. So is dat nu maol, Platt un Platt, dat is nich immer eens. Drüm säch ick et unner us es so: Lutt use Plattdüütschk auk hier un dao immer maol wier anners, so versteiht man et von Grund her dennoch wuohl. Denn well sick mit Plattdüütschk befasset, de mott sick de auk in giebben. So is dat auk mit dat Liäsen von plattdüütschke Bööker. Man mott sick dao bloß ’n bettken mit befassen, dann geiht et.
Wat ’n Mallör
Nen Kerl spröök graut: „Dat Öller geiht vör!“
Sien Swiegermuor glofft all an Wunner.
He reet iähr auk wiet up de Balkendöör –
un smeet se koppüöwer de Treppen harunner.
Guede Waorde
’n guedet Wort to rechten Tiet
verhinnert – Gott Dank – so männig Striet.
Drüm kreeg auk es maol Meyers Käthe
met ne dicke Bibel wat vör de Plääte.
Könnig un Buer
Bild: Skatclub Rheine
„Adel is auk nich mehr dat, wat ‚e maol wör!“,
lööt wahn de Buer sien Organ erschallen.
Dao is em tüsken twee Buern, so ’n Mallör,
de Könnig uut de Karten ruutfallen.
Komisch
Wat man so mitkrigg, is manchs doch komisch:
Wenn eener praohlt, he wör katholisch
un buobendrup neuapostolisch,
so is he wuohl auk alkoholisch.