Ick bin Otto Pötter uut Rheine. Dat lich dicht an de Grenze tüsken et Mönster- un Emsland. Et is auk ne plattdüütschke Spraakgrenze. So is dat nu maol, Platt un Platt, dat is nich immer eens. Drüm säch ick et unner us es so: Lutt use Plattdüütschk auk hier un dao immer maol wier anners, so versteiht man et von Grund her dennoch wuohl. Denn well sick mit Plattdüütschk befasset, de mott sick de auk in giebben. So is dat auk mit dat Liäsen von plattdüütschke Bööker. Man mott sick dao bloß ’n bettken mit befassen, dann geiht et.
Über Otto Pötter
Ick bin Otto Pötter uut Rheine. Dat lich dicht an de Grenze tüsken et Mönster- un Emsland. Et is auk ne plattdüütschke Spraakgrenze. So is dat nu maol, Platt un Platt, dat is nich immer eens. Drüm säch ick et unner us es so: Lutt use Plattdüütschk auk hier un dao immer maol wier anners, so versteiht man et von Grund her dennoch wuohl. Denn well sick mit Plattdüütschk befasset, de mott sick de auk in giebben. So is dat auk mit dat Liäsen von plattdüütschke Bööker. Man mott sick dao bloß ’n bettken mit befassen, dann geiht et.
Laot de grööne Welle wellen, wi willt de us nich quer bi stellen. Et is gewiss vull Guet’s debi, doch alles wier, mäck auk nich blji.
Hölt schier Naturkost auk wuohl jung, blaiht daorüm noch kien aollen Strunk. Drüm willt se us doch bi so ’n Praoten wuohl nich int Gräs noch bieten laoten?!
So männigeene ärgert sick, kick kruus un häff up all’s en Pick! Well könnt daobi auk fröndlick kieken? Dao geiht dat Guede schwups bi strieken.
Doch kümp dat mehrste, so beschimpt, rein uut den eegen Kopp … Dat stimmt! Drüm kiek nich knaddrig in de Welt, dann schinnt de Welt auk nich verstellt.