Ick sin dien Gott, dien Schutz un Schild,
drüm achte guet, wat alltiets gilt,
so is auk di et guet tomode,
mit düsse, Miene Teihn Gebode:

1. Vergötter kiene Macht der Welt;
laot trüe Mi di to Siete staohn.
Ick sin dien Gott, de to di hölt,
mit Mi döss nienich unnergaohn.

2. Haoll, wat Mi tokömmt, hauch in Ehr
un acht auk iämso mienen Namen.
Ick staoh di bi, staoh di to Wehr,
spriäk du daoto dien Amen.

3. Verrenn di nich, heel wahn, malatt,
in Arbeit, Stress orre Klimbim.
Doo auk för diene Siäle wat,
drüm sie de Sunndag di Gewinn.

4. Ehre dankbar Vaa un Muor,
in‘ Öller laot se nich in‘ Stich.
Häb fröndlick di un sie nich daor.
Acht‘ guet up eenes: Striet‘ ju nich.

5. Haolle an di, nienich morde;
all’s wat liäft is’t Liäben gönnt.
Doch wahr di auk vör sücke Worde,
de ännere vernichten könnt.

6. Briäk nich lichthen den Ehebund,
laot di äs Lodderjan nich gaohn.
Befasse di auk nich mit Schund,
wu könn man süss noch uprecht gaohn?

7. Laot liggen, wat di nich gehört.
Klauen brengt up Duer kien Glück.
Auk Schrappen ohne Rücksicht stört,
et mäck kaputt bloß, Stück för Stück.

8. Dien Wort sall ehrlick sien un klaor,
nich ächten rüm, dat mäck nich froh.
Drüm sägg bloß dat, wat auk is waohr,
süss haoll de Muul, is biätter so.

9. Begehrlichkeit erfüllet nich.
Giez stött af, kennt kien‘ Manier.
Well nich genoog in‘ Halse krich,
verdriff dat Glück dör siene Gier.

10. Nich all’s wat Lust mäck, mäck auk froh.
Wahr di vör Sodom un Gomorra.
Ick sägg di biätter hier wat to:
Ora et labora.

Nao: Morgenglanz der Ewigkeit
Plattdeutscher Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Wat us hier nich all’s so dräut,
schinnt von buoben daal heel änners.
Giff noch änners wat us freut,
so kläört männig Deel sick wanners.

Allen Mensken steiht paraot
Gottes Wort.

Wat wi bruukt is, stille sien,
up Gott lustern, up em kieken.
So kann Gloovenskraft befrie’n
un all’s Krumme schön wier lieken.

Allen Mensken steiht paraot
Gottes Wort.

Blinde krieget Lecht gewahr,
Stumme könnt up maol wier singen.
Gottes Engel bannt Gefahr,
willt sien Heil us alltiets brengen.

Allen Mensken steiht paraot
Gottes Wort.

Gott alleene wendet Naut,
giff us Kraft ümt nie to werden.
Mäck dat Lütke heelmaol graut;
mit em göng all’s guet up Erden.

Allen Mensken steiht paraot
Gottes Wort.

Nao: Komm, du Heiland aller Welt
Plattdeutscher Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Komm, du Heiland von us all;
Menskensüöhn doo us to kund.
Wat wi bruukt is nie’en Drall,
Hiärt un Siälen sind us wund.

Wi bruukt Ümkehr, Reu un Sinn,
Wietblick, Demoot, Gottvertrue’n;
Mitgeföhl auk, nich to minn –
un all dat nich bloß nao Luun …

Welt un Schöpfung geiht et leep;
us schinnt weinig wat an Wahl.
Wi sind fallen all, heel deep;
ohne di geiht‘ mit us daal.

Komm, du Heiland von us all,
dat wi nao de Bergpriägt liäwt
un nich dulldriest kommt to Fall,
nich in Sünd un Schande stiärwt.

Nao: Das Weizenkorn muss sterben
Plattdeutscher Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Dat Korn för sick mott stiärwen,
ansüss bliff et alleen;
de eene liäwt von‘ annern,
nich een kann solo sien.

Et giff nich bloß Stiärwen,
in‘ Daut stecket Liäben.

So gaff Jesus sien Liäben
üm in us all’n to sien.
Un mit sien Heil un Siägen
us ümtowandeln fien.

Et giff nich bloß Stiärwen,
in‘ Daut stecket Liäben.

As Braut kömmt he deep in us
mit sien‘ verkläörten Lief,
so dat wi Mensken alle
lebennig wiärd‘, nich stief.

Et giff nich bloß Stiärwen,
in‘ Daut stecket Liäben.

De Gloov versett gar Berge,
well kann et all verstaohn?
So giff et mehr äs Särge,
dao will wat wat wiedergaohn …

Et giff nich bloß Stiärwen,
in‘ Daut stecket Liäben.

Nao: Eine große Stadt entsteht
Plattdeutscher Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Hier up Erden oft verkannt,
sind wi all‘ in Gottes Hand
auk wenn wi quer kiekt.
Et is mit us Jesus Christ,
off et sönnklaor is orr trist –
wi sind nich alleen.

Dank Gott Vaa, de us ümsorgt;
un den Geist, up den wi horcht,
wenn nix schinnt mehr schön.
Dann giff Jesu Krüüßeskraft
Us wier Moot, dat wi et schafft –
wi sind nich alleen.

Wenn wi meint, et göng nich mehr,
kömmt von Gott us Guets deher,
wat wier helpt upt Been.
Immer is he dicht bi us,
nimmer giff et bi em Schluss –
wi sind nich alleen.