Dat Beld von de Welt

Bild: pixabay

Worde maakt lustig orre auk butt.
Hier giff et Lachen, dao bar Verdrott.
Maakt hier se us munter, makt dao se schachmatt;
hier blaiht Gelingen, dao süht man schwatt.

Worde maakt kregel, nich minner auk mall.
Hier maakt se sinnig, dao gifft nen Knall.
Eener döt luoben, de annere blafft;
hier geiht’ to Werke, dao feihlt’ an Kraft.

Worde sind Gaben, riewe off minn.
Hier giff et Ernte, dao kien Gewinn.
Eener mäck’t schön, de ann’re kaputt;
hier wiest sick Freude, dao geiht se futt.

Worde schafft Welten, orre beengt.
Hier gifft Visionen, dao bloß wat kränkt.
Een’ge brengt Luune, annere muult;
hier schinnt de Sönne, dao plärr‘t un huult‘.

Drüm wööge de Worde – orre schwieg still.
Sägg et in’t Guede, doch nimmer nich schrill.
Denn wu sick de Worde auk dreiht orre stellt,
se wieset us alle dat Beld von de Welt.