Bild: pixabay

Oh Gott, de Dag wör lang.
Ick häb en nich verdoon
mit Simmeleern un Tömiggang,
drüm möch ick nu nao Bedde gaohn.

Häb ick auk noog nich an Di dacht
bi all dat Werken un dat Wehr’n,
so will ick nu noch, vör de Nacht
up Di un Diene Stimme hör’n.

Un danken will ick, danken Di,
för all’s, wat ick vandag droff doon.
Du gaffes Fuck un Frohsinn mi,
wat bruuk ick mehr an Lohn?

Haoll üöwer alle Diene Hand,
de deep von Hiärten leiw mi sind,
off se bekannt orre verwandt,
auk Kranke, Aolle, Frau un Kind.

Nemm von us Suorgen, Angst un Pien,
ümdat wi schlaopen könnt ohn Fehl‘.
Laot us män eenfach bi Di sien,
dann sin wi Muorn auk wier fideel.

 

„Aobendgebett (Abendgebet)“ aus Geistlicke Lieder up Platt von Otto Pötter, Hermi Sürken. Veröffentlicht: 2022.

Bild: pixabay

Ick möch nich laupen es ’n Dandy
un gaffeln bloß noch an mien Handy.
Ick will auk kienen Klick mit Nick;
ick will bloß dao sien, ohne Trick.

Mi ligg auk nich so graut Marakel
mit heelmaol upgedreiht Spektakel.
Dat mehrste is ja doch bloß alle
nix änners wat äs Gift un Galle.

Wat wüerklick tellt wiärd mehrst entstellt
in so ne Glitzerglämmerwelt.
Denn Fake News, Hohn un Laigerie
is Düwelswerk un mäck nich blij.

Wenn Rummel bloß un Mumpitz tellt,
is’t schlecht bestellt in use Welt.
Bi schier Tamtam un graut Geluut,
dao kümp vull Guets män nich bi ruut.

Ick laot et leiwer sacht angaohn
un blief so tüskendör es staohn.
Dann kiek ick üm mi un bin froh,
weil t’t mehr noch giff äs so ’n Gedoo.

Bild: pixabay

Alle Jaohre wier krich man üm Wiehnachen immer schön wat to hören en düsse Kerkenkonzerte. Dao kann „Heidschi-Bumbeidschi“ nich keegenan. Heel fierlick aower, wenn et klinget: „Joseph, lieber Joseph mein …“. Dat is heel änners wat äs „White Christmas“ orre den „Winter in Canada“. Von all dat Wiehnachtsgeduudel in de Kauphüüser ganz to schwiegen. Un ganz ehrlick, för de Dochter Zion is dat erst recht nix. Wu fierlick wiehnachtlick aower glieks wenn et met Bachs Kantate „Wachet auf, ruft uns die Stimme“ dehergeiht!

    Heel devan andaon wören auk es Jopp un Wilma. Wilma harre Jopp düt Jaohr auk es in en schön Wiehnachtskonzert küeren konnt. „Joseph, lieber Joseph mein“, gefööl em fört Erste denn auk wuohl. Doch jüst düt „Wachet auf“, höölt Jopp nu devan aff, dat em män doch de Döppen toklappten (Augen zufielen). Nich gennog demet, stott’e Sefa em gar noch in de Siete un flisterde: „Oh Mann, ick gleiw, dat is Bach.“

     Jopp lööt sick nix anmerken. De Mann keek stump liekuut un flisterde Wilma to: „Frau, ganz ruhig. Wochte, bis he sick villicht es ümdreiht, dann kanns jä immer noch seihn, off he dat wüerklick is.“

Bild: pixabay

Alle Aogen wochtet up Di
un Du giffs Iätten to rechten Tiet.
Du döss Diene guede Hand up
un giffs all‘s wat dao liäwt
Dienen Siägen.
Amen

(Ps 145)

Bild: pixabay

Di, o Gott, för Speis‘ un Trank
sägget wi von Hiärten Dank.
Du gaffs, ja, Du döss alltiets gewen,
wi könnt dör Di us neei (neu) beleewen.
Drüm gewwet wi us nu de Hande
Un wünscht us Siägen hiertolande.