Buch-SignaturHackemaih heißt die gern gelesene plattdeutsche Kolumne, die seit nunmehr sieben Jahren von ihm wöchentlich in der Samstagsausgabe der Münsterländischen Volkszeitung erscheint.An jedem Wochenende nimmt Otto Pötter Alltägliches und Nicht-Alltägliches aufs Korn, um es in treffender Weise auf Plattdeutsch zu analysieren, treffend zuzuspitzen und schließlich mit einer zündenden Pointe eine überraschende Lehre aus all dem zu ziehen.

Nu guet denn – för’t Erste aower

Hendoon

Rezession von Heinz Kallhoff in „Heimatpflege in Westfalen“

Hier können Sie sich die Ausgabe Nr. 4-5 aus dem Jahr 2013 der Zeitschrift „Heimatpflege in Westfalen“ des Westfälischen Heimatbundes Münster herunterladen. Auf Seite 47 wird unter anderem das Buch „Kalennerblättkes“ von Otto Pötter besprochen. Heinz Kallhoff hebt besonders die Virtuosität der Ausdrucksmöglichkeiten, den trockenen Humor und die Liebe zur Münsterländer Heimat hervor. Das Büchlein sei auch für Ungeübte verständlich geschrieben. Die Lektüre wird ihnen durch Erläuterungen im laufenden Text erleichtert.

Die Rezension schließt mit den Worten „Ein Vergnügen sind diese Kalenderblätter allemal. Vielleicht sollte man sie nicht allzu tief im Bücherregal verstecken, sondern im Jahresverlauf immer wieder mal schmunzelnd zur Hand nehmen.“

Das äußerst lesenswerte Exemplar der „Heimatpflege in Westfalen“ ist leider nicht mehr online.

Mehr über das Buch „Kalennerblättkes“ von Otto Pötter erfahren Sie hier.

Nach der Melodie: Alle Möpse beißen
Plattdeutscher Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Alle Möpse schnappet, alle Möpse happet,
bloß den suuren Roll-mops nich;
alle Möpse schnappet, alle Möpse happet,
bloß den suuren Rollmops ni-ich:

Oh Susanna, wat is dat Leewen doch so schön!
Oh Susanna, wat is dat Leewen schön!

Drink we noch en Dröppken, drink we noch en Dröppken
uut dat olle Henkelpöttken;
drink we noch en Dröppken, drink we noch en Dröppken
uut dat olle Henkelpöttken –
Oh Susanna …

Alle Hahns de kraihet, alle Hahns de kraihet,
bloß den blaien (schüchtern) Jo-hann nich;
alle Hahns de kraihet, alle Hahns de kraihet,
bloß den blaien Johann ni-ich: Oh Susanna …

Alle Raders rullet, alle Raders rullet,
bloß den stiewen Kon-rad nich;
alle Rader rullet, alle Raders rullet,
bloß den stiewen Konrad ni-ich: Oh Susanna …

Alle Gänge schallet, alle Gänge schallet,
bloß den stillen Wolf-gang nich;
alle Gänge schallet, alle Gänge schallet,
bloß den stillen Wolfgang ni-ich: Oh Susanna …

Alle Susis suuset, alle Susis suuset,
bloß Susanna döt et nich;
alle Susis suuset, alle Susis suuset,
bloß Susanna döt et ni-ich: Oh Susanna …

Melodie: Ick häb maol nen Hamburger Veermaster sehn
Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Ick kofft‘ up ’n Markt maol nen Kabeljau – To my hooda, to my hooda.
Dao trööf ick doch glatt up ne schöne Frau.
To my hooda, hooda – hoo ohoho …

Loh, lichterloh, füng Füer ick glieks dao so.
Giff’t bi ’n Kabeljau auk noch ne Frau, is dat schier Paradieso.

„Wat bis du doch bloß för nen netten Mann.“ – To my hooda, to my hooda.
So spröök kokett se mi dao auk all an.
To my hooda, hooda – hoo…

Loh, lichterloh, füng Füer ick glieks dao so.
Giff’t bi ’n Kabeljau auk noch ne Frau, is dat schier Paradieso.

De Deern, dacht ick, geiht ja bis an et Limit. – To my hooda, to my hooda.
Dao meinde se auk all: „Kuemm doch mit mi mit.“
To my hooda, hooda – hoo …

Loh, lichterloh, füng Füer ick glieks dao so.
Giff’t bi ’n Kabeljau auk noch ne Frau, is dat schier Paradieso.

Ick sach et iähr to, denn äs Mann pöss mi dat. – To my hooda, to my hooda.
Un de Kabeljau möök auk glieks twee Lüe wohl satt.
To my hooda, hooda – hoo…

Loh, lichterloh, füng Füer ick glieks dao so.
Giff’t bi ’n Kabeljau auk noch ne Frau, is dat schier Paradieso.

Un so trööf sick dat dao mehr äs passgenau. – To my hooda, to my hooda.
Denn mit Fisk gaff et glieks noch ne nette Frau.
To my hooda, hooda – hoo …

Loh, lichterloh, füng Füer ick glieks dao so.
Giff’t bi ’n Kabeljau auk noch ne Frau, is dat schier Paradieso.

Melodie: Es klappert die Mühle am rauschenden Bach
(langsam, dramatisch gesungen)
Text: Otto Pötter

Bild: pixabay

Man mischke vetteihn Pund aollet Palmin … Palmin!
mit ranzigen Schmand un wat Terpentin … Tin – tin! …
Un rüöhr daorin sachte es A-arzenei,
’n labberig fu-uhelt Gaose-Ei.

Ei, ei. Ei, ei. Ei.aha-ei,
Ei, ei. Ei, ei, Ei, ei.

Dat allet nu nao heel smeckleckere Art: A-part!
as würzig-pikante Pastete gegart: Schön zart!
Schön zart auk de Böllkes von Katten debi,
mit Schimmelpilz, jau, dat Rezept is ganz nie:

Ganz nie, ganz nie, ganz nie-hi-hi!
Ganz nie, ganz nie, ganz nie.

As Pudding dann Pielwörms un Maden in Grieß: Fies, fies!
Dat is maol wat änners, äs immer bloß Ries: Wies, wies!
Schön stampet an‘ besten mit Kä-häsefööt,
daorup dann guet Zucker, dann is et auk sööt:

Wat sööt, wat sööt, wat sö-höhööt!
Wat sööt, wat sööt, wat sööt.

Un för de Verdauung nen Schnaps mit Lakritz: Mit Stritz!
Doch ja nich E 605, dat is nix!: Nix, nix!
Et geit auk mit Gülle, dat is doch ganz klar,
dann lött sick gar säggen: Prost Pro-hostata:

Prost, Prost; Prost Prosta-ta-haha!
Prost, Prost, Prost Prosta-ta.