Dat sick use Plattdüütsch guet mäck, üm auk naodenklick üöwer Gott un de Welt wat to säggen, dat is mi erst lessens wier bi nen Paoterbruor in Bayern upgaohn. De fromme Mann kümp niämlicks von en Buernhoff hier an de Iemse wech un sitt nu all jaohrenlang dao ächten bi de Seppels an de Kloster-paorte. Komm ick dao es, küer wi gerne Platt. Up miene Fraoge, wu he et so härre met de Welt, sagg he mi: „De Lüe baselt mi to vull.“ Un nao ne stille Wiele meinde he: „Allto gau is selten guet.“ Waorüm? Dao könn nich vull Siägen bi sien. Et bleewen de immer wecke bi up de Strecke. Aower nä, immer mehr, mehr, mehr, auk wenn männigeen in de Ruse debi strumpelt.
„Un ännersrüm?“, fröög ick, „et möss jä auk wat vöran gaohn“. Et göng jä gar nich ümt Lungern, meinde he. Bloß üm en bettken mehr Bedacht. So es bi den Barmherzigen Samariter, dao vör Tieten up de Straote von Jerusalem nao Jericho. Nix änners äs vandage wäre dat wiäsen. Dör Hailunken här-re et eenen troffen. De lag dao dann gottserbärmlick in en Chausseegraben un wimmerde elennig för sick hen. Dat Volk up de Straote härre dao nix van mitkreegen. Se wören de alle män so dranvörbiba-selt. Män so wäre dat, nickoppede de geistlicke Här. Vandage wäre et noch schlimmer. Kien Tiet, kien Tiet. Allmänto hasterklabaster ineens dör. Nich es mehr üm sick kieken. Bloß för sick laupen.
Up de Chaussee nao Jericho nich änners. Offwuohl se an sick härren wat merken mossen, leiten de Reiselüü et eenfach trecken. Kien Tiet, kien Tiet. Üöwerhaupt: „Bin ich denn der Hüter meines Bru-ders?“ (Gen 4, 8-9). „Gleiw mi dat“, nickoppede de Paoterbruor, „allto gau is selten guet.“ De arme Kerl wäre debi drupgaohn, wäre dao nich noch den gueden Samariter wiäsen. De höölt in. Em möök wat stutzig. Drüm keek he genauer hen. Dat wör den armen Kerl sien Rettung.
De wiese Geistlicke in siene Kutte kloppede mi sacht up de Schullern, keek mi an un betonde: „Wat ick di sägg, sücke Samariters bruukten wi mehr. Lüe de nich bloß för sick laupet, sönnern auk es ge-nauer henkieket.“ „Un dann auk noch dat Rechte doot“, dai ick de noch met bi. He nickoppede.
Ja, et giff Insichten, de sind biätter äs Ansichten. Doch dat bruuket auk immer de rechten Lüe.
