
Dag vör en 1. Mai kam hier es en Tropp Vuogels tohaupe. De wollen bineene en schönen Maiuutflug maaken. Doch wohen? Wu dat bi Gefieder so is, piepkede un schnäbbelde den eenen glieks mehr äs den ännern. De Eekster (Eichelhäher) stöck forts den Kopp debi hauch. Möök dat denn noch Pläseer? Man denke bloß an de leidige Ümwelt. Ach, ach ach, et wäre nich mehr so äs fröher. Wo göng üöwert Feld denn noch tschilpend (zwitschernd) en fidelen Lewing (Lerche) in de Höchte? Wo reip en Kiewitt (Kiebitz) noch munter dör de Welt? Gar de Spreen (Stare) mööken sick all rar. Un de Gaitling (Sing-drossel) härre auk all mehr van Hiärten sungen. Män guet, dat weinßens de Gempels (Dompfaff) sick noch üm de hauhgen Kiärktüörns dreihden. Gott to Ehr klüng dao iähr „Tüüh“ un „Pijüt“ noch wiethen üöwer Land.
Drüm dai den Gempel nu es en hallen (laut) Pfiff detüsken, üm wier upt Thema to kommen. För den Uutflug slöög he de Baomberge üm den Billerbecksken Dom vör. Wäre dat nich es wat? Oh ja, dao wören se alle wuohl för. „Dann will wi dat män maaken“, greep den Gempel dör. De Gempels sind van Natur uut nich bloß lück resselut (energisch), se sind auk immer recht fröh. „Also sammelt wi us muorn fröh üm 8 Uhr an de Basilika in Rheine“, gaff he vör, dann häw wi auk noch wat von en Dag. Jaja, män to, dat göng wuohl, nickoppeden de ännern.
Nu mott man wietten, dat de Gempels van alle Vüögels mehr äs pünktlick sind. Dat sitt iähr wuohl van de grauten Kiärktaonuhren int Gefieder. Et wör nu auk all guet teihn Minütkes an 8 Uhr vörbi, ohne dat van de ännern Vuogels wat to seihn wör. Herrjeh! „Fief Minuten noch, dann dreih ick aff“, tüütede de Gempel verdreiht. Doch dann … Also nein! Wat söhg he dao? Dao kam met Gesang Naichte den Stadtpark (aus dem nahe gelegenen Stadtpark) den Vuogeltropp fideel un gemach dranpättket. De Gaitling vöran, achter sick wat Spreen samt Lüninge (Spatzen), Finken un en Kiewitt. Alle süngen: „Der Mai ist gekommen, die Träume schlagen aus …“
Es en Torpedo schööt de Gempel hauch van’ den Basilikatuorn daale up den Gaitling hento un reip: „Ji aollen Traonsuusen, draimet män nich länger noch! Nu aower fix, ick wochte all!“ Verschreckt anter-de de Gaitling: „Tix-tix-tix. Mäck doch nix.“ „Mäck nix?“, quäkte den Gempel, „wo komm ji denn her?“ „Och“, fleitkede den Gaitling vergnögt, „wi häbt us dacht, wi könnden düssen 1. Mai wuohl erst van Rodde uut an de Biäk (Bach) längs met en schönen Maigang nao hier beginnen.“
Nu ja. Waorüm nich? Is män eenmaol Mai, orre?
