Kerklicken Fierdag is Erntedank all siet et 3. Jaohrhunnert. Weil et aower landup, landaff ünnerscheidlick Wiär un somit auk ünnerscheidlick Erntetieten giff, wesselde in Tiet van Jaohren Erntedank von Land to Land. Un met den Klimawandel is auk dat all längst wier leep (schlimm) dörneene. Doch daovan aff fierden de Juden all immer dat Jaohr üöwer tweemaol Erntedank: To Pingsten äs Getreide-Erntefest un in Hiräwst äs Laubhüttenfest (Sukkot). Noch ’n Stück laater tellt Thanksgiving in Amerika an’ veerden Dönnerdag in November mit to den höchsten staatlicken Fierdag in’ Jaohr. Hier bi us is nao dat katholske Kereknjaohr siet 1972 de erste Oktobersunndag Erntedankdag; de Luddersken häbt daoför den Michaelsdag (29. September). Egaol, Hauptsaake dat et so wat es Erntedeank üöwerhaupt (noch) giff! Ne aolle Buernregel hett nich ümsüss: Giff de Mensk auk Saot un Arbeit, so giff Gott dat Wiär un de Ernte. Dat häbet de Mensken nich in en Griff. So sind Gotts Gawen auk för alle wat – un nich besönners wat för Aktionäre … Ick denke daobi nu auk all ant Waater.
Drüm häff jüst Ernte un Erntedank mit us sömms un mehr noch to doon häff. Denn solange sick de Mensk as „Geschöpf“ versteiht, is auk ineen de „Schöpfer“ demit bi. Wu könn dat eene ohne dat ännere gaohn? Dat hett aower auk: Wi Mensken sind för „de Schöpfung“ mitverantwortlick. Meinet wi faken (oft) auk, wi wären noch so klook, so wäd et glieks gefäöhrlick debi, wenn wi sömms Schöpfer spiellet. Dann „Gnade us Gott“. Ick sägg hier bloß: Klimawandel, Unnerwiärs, Ökozide, allerweggen Buschk- un Holtbrände bis hen, dat us dat Waater knapp wäd. All dat häff demet to doon, dat et us bi de Schöpfung an Dank, Demot un Achtung feihlt.
Män auk änners rüm bruuket wi mehr Erntedank, daomet use Kinner auk weet’, dat de Katuffel uut de Erde un nich uut ’e Frittöse, un de Miälk nich uut Tuten, sönnern uut Köhe kümp, de ganz un gar nich violett sind un de schon gar nich noch Schokoladenriegel schieten könnt.
Oh ja, man sall gar nich meinen, wu wichtig Erntedank för us alle sien kann!
