Stutenkerl

Bild: pixabay

Dat is nu all wat her. Ick meine dat met den Bäcker Blanke. De harre vör Jaohren hier guet to doon. Man kann säggen, de Mann vestönn sien Handwerk. He konn de wat von. Dat wör nich bloß bi siene Kasten-Dubbelbackkruste so. Et göng auk nix üöwer Blankens Swattbraut. Den witten Stuten harr et de Lüe aower nich minner andaon. Un för Leckermüülkes gaff et noch sööte Plunderteilchen. Nich ge-noog dat Sortiment, leipen de Lüe em saoterdags üm sienen Weggen noch de Bude in. Ach ja, un to Niklaos nich to vergiätten: de Stutenkerls. Sücke Stutenkerls gaff et bloß bi Blanke! All Dage vörher wö-ren de Blaagen heel wehrig de üm. Blanke füng denn auk all to Dezemberbeginn mit de Stuten-kerlbackerie an. So auk dütmaol.

Doch dann dat! Dao klapperde met maol grautweg en Hengst van achtern her in sienen Backstu-oben rin un wieherde friepöstig: „Moin, Moin. Na, Blanke, auk es wier flietig?“ Hö? Blanke schinn, as trätt em en Perd. Doch süngen se nich all wat van en Perd, wat up en Flur stönn? Wat verrückt doch nu alle! Nich to glöwen so wat. Män nu erst es „ganz ruhig“. Nerven behaollen.

Backmester Blanke keek drötig van sienen Backtrog up, wiskede sick den Sweet van siene Pläät un … Un dao wieherde de Hengst all wier: „Nu sägg es, Blanke, krieg ick hier nich wuohl schöne Stuten?“ Wat? Wie bitte? Blanke kneep de Aogen debi to, schüllkoppede, slöög de Hande in de Höchten un stüödderde: „Also … nämanä, du bis mi ja villicht en Kerl!“

„Stimmt“, nickoppede den Hengst un spröök, „ick sin auk ganz gerne en Stutenkerl!“

 

♣ ♣ ♣

Die zeitlos-schönen Pötter-Plattdeutschbücher aus dem Aschendorff-Verlag Münster
zählen zu den Klassikern der plattdeutschen Sprache
Immer wier wat Schöns von hier!


Geburtsdagsständken

Bild: pixabay

Nach der Melodie: Ein Vogel wollte Hochzeit machen

Nu kiekt nich graut, ja, et is waohr,
… is nu … Jaohr: Fiderallala…

Dat Liäben krich nen annern Törn,
drüm, leiwe(n) … kiek nao vörn: Fiderallala…

Bis nu auk kiene twintig mehr,
so gönn di ümso mehr Plaseer: Fiderallala…

Wat häs nich alles för us doon,
häs selten maol es stille staohn: Fiderallala…

Drüm sägget wi di vis-à-vis,
van Hiärtengrund Gott lauhn et di: Fiderallala…

Von us daoför hier met Gesang,
di, leiw(n) … duusend Dank: Fiderallala…

Wi sächt et ohne graut Gedoo,
dat wi di häbt, dat mäck us froh: Fiderallala…

Drüm wünschket wi di nu auk hier
ne muntere Geburtsdagsfier: Fiderallala…

Wi nemmt dat Glas un sägget bloß:
Up … Vivat – Glückwunsch: Prost!
Fiderallala…

Gaoh dienen Patt

Gaoh dienen Patt, di vörbestemmt;
acht‘ up de Lechter, de dao glemmt.
gaoh dienen Patt met Em.

Kiek üm di, well dao met di geiht,
et is oft licht von‘ Patt affdreiht.
Luster up de rechte Stemm.

Laup nich eenfach es ’n Schluffen;
laot auk lichthen di nich bluffen.
Staoh grade un schüü kiene Müh.

Wenn fallen bis, giff di nen Schub
un staoh met Toversicht wier up.
Kiek nich stetts nao änner Lüü.

De Lüüde weet‘ jä egaol wat,
doch off dat guet auk is apatt,
dao is de Kopp licht bi verstellt.

Kiek leiwer es maol wier nao buoben,
üm to danken un to luoben.
So wiest sick still, wat wüerklick tellt.

Dann sass et seihn, dann geiht et;
jau, mehr gar noch, dann blaiht et!
Un glieks schinnt fiener wier de Welt.

Bild: pixabay

Naomensdag

Bild: pixabay

Bild: pixabay

Dien Naom‘ sie Ehre di dört ganze Liäben.
Äs Prognose häbt se di ne giäben.
He stüere di, üm to veriärwen,
Toversicht met Glück un Siägen.

To dienen Geburtsdag

Bild: pixabay

Bild: pixabay

Name . . .
Up . . . Jaohre kicks nu trügge.
Bis nu auk nich mehr ganz so flügge,
so is nu aower met de Tiet
dien Hiärt daoför heel warm un wiet.

Immer wörs du för us dao;
nimmer mööks di eenfach rao‘.
Wör’t manchs auk wuohl ne Quiälerie,
Hauptsaak‘, et göng us guet debi.

Drüm will wi, so es wi hier sind,
von graute Lüe bis lütket Kind,
die Danke säggen un – nao buoben,
auk Gott daobi met Freude luoben!

Drüm sägg wi di nu es met Pfiff
(alle flöten mit Pfeifen):
Wat is et schön, dat et di giff!!!
Blief lange hier noch froh un munter!
Dann geiht de Welt so licht nich unter.