Laot bitte dienen Kopp nich kranken
dör dull verdreitlicke Gedanken!
Drüm laot et wiesklook nich so krachen,
mehrst häs antlest nix mehr to lachen.

Kiek nich egaol bloß up dat Schlechte
un simmeleer di nich van dat wat terechte.
Dat mäck bloß grantig, füünsk un taoh*.
Drüm denk auk üöwer Guets wat nao.

So vergeiht dör düsse Schranken,
männig wat an Spöökgedanken;
denn statt kruus Simmlanterie,
föhlt man sick faken heelmaol nie!

Et giff jä sovull Schöns wat luert,
dao dött een Blick all mehr äs guet!

* taoh – zäh, widerspenstig

Met bolleriget Sturmgebruus
kracht Blitz un Dönner wahn ümt Huus.
Rüüsig Raosen, Klappern, Huulen,
verkruopen häbt sick gar de Uhlen.

So, wu unner Rieser, lich de Pedde,
häb ick verkruopen mi in‘ Bedde –
met en Laken üöwer’n Kopp.
An leiwsten reip ick luuthals: „Stopp!“

Met all dat Kollern un Gesuuse
föhl ick mi knelk in de Kladuse *.
Doch beet ick wimmernd still debi.
Wann is dat Unweer bloß vörbi?

* knelk – hilflos, geschwächt
Kladuse – Bedrängnis

O Gott,
ick liäw met miene Korpulenz
vandage keggen alle Trends.
Ick wünske mi van Hiärten sehr,
dat ick män doch wat lichter wär.

Drüm möchte ick, statt guet to iätten,
stattdem villicht es leiwer biädden.
Dat wär nich geistig bloß gesund,
daobi göng quiet auk Pund üm Pund.

So könnt ick, ohne Strategien,
bi’t Biäden sparen Kalorien.
Et möök mi schlank un mehr äs blij!
O Gott, dao help mi doch es bi.

Ick will et ehrlick wuohl bekennen:
Nu biäd ick es, üm afftonemmen.
Daobi bekenn ick frank un frie:
Ick möchte föhlen mi es nie!

Wenn nu in’ Hiärwst de Drachen stieget,
hauch üöwert wiede Stoppelfeld,
un Baime bunt dat Löchten krieget,
dann suust et frisk wier dör de Welt.

Et wörmt nich mehr de Sunnenschien,
fröh winkt de Aobend, niäbelnatt;
Nachtküllde plücket sacht un fien
egaolweg nu so Blatt üm Blatt.

Streng giff de Hiärwst sick mehr un mehr,
as sach he ernst: „Wat mott, dat mott.“
De Kattuul (Schleiereule) röpp et auk deher;
de Rüer kläfft hall (laut) dao uut sien Schott:

„Et schinnt, de Tieten ännert sick!“
De Hiärwst gemahnt et resolut,
dat Jaohr krich nu es wier en Knick.
Tatsächlick is baoll wier Kehruut …