Wat döt man nich alles
för de Gesundheit

Bild: pixabay

Wat döt man nich all’s so för de Gesundheit! De Dokters weet dao vull mehr noch von, up so wat häbt se jä auk studeert. Aower ick füng dao auk all von klein up mit an! Daomaols meinde den Kusenknacker (Zahnarzt), Bömmskes wören nix för mi. Se greepen de Tiähn an, dat heele Muulwerk fuulde mi debi weg un antlest möss ick et män bloß noch mit Päppkes doon. Oh je, so doch nich! Also verkneep ick mi dat Sööte un füng so, an sick all recht fröh, mit dat Rauken an.

     Härr ick dat män för mi behaollen. Denn de Dokter sagg mi up ’n Kopp to, wenn ick dat olle Smaiken nich drangäff, göng ick wanner mit ne pickswatte Lunge int Graff. Dat satt. Denn so woll ick dat Ääsken nu doch nich giän tokniepen. Also smeet ick stantepee dat Tabaktüügs weg un wör von Stund an bloß noch geck up friske Luft. Ick woll de all mit nao Bayern hen, mientwiägen hauch harup up den Watzmann. Denn man geiht hier jä all Arm in Arm mit den Daut, bi alle de geföhrlicken Stickoxyde uut de Autos un so. Ick waog mi all baolle gar nich mehr uut ’n Huuse!

     Miene Frau meinde, ick soll et doch glieks in Indien es up nen hauhgen Pieler äs Säulenhilligen probeer’n. Dat sparde iähr wat an Nerven un mi wat an gesundheitlicke Anfechtungen. Tschä, villicht maol wat änners. Wat döt man nich all’s för de Gesundheit! Doch is dao nix mit holpen, denn Watzmann un Pieler is nix för mi. Dao fall ick bloß muusedaut bi runner, denn ick sin nich koppfaste (schwindelfrei).   

     Wat? Sägg mi ja nich wat von „Restrisiko“. Dat giff mi erst recht den Rest! Wenn mi fröchs, so is miene Aompiep längst all veräzt. Waorüm süss krieg ick wuohl lestertiet so schlecht Luft? Aower up de Dokters kanns di auk nich mehr verlaoten. Mennde den Medicus doch glatt to mit, de Puste göng mi mit de Punde uut. Ick möss an Gewicht wat affleggen, süss könn ick de wanner bi liggen blieben.

     Kick, nu so wat wier! Drüm göng ick erst es mien Tüüg dör. Man mott jä auk nich immer so dick antrocken laupen. Also dai ick et bloß noch in lichte T-Shirts un barfoot in Flip-Flops. Jaja: All’s för de Gesundheit. Doch Gewicht hen, Gesundheit her, nu leip ick verköhlt harüm. Dao wör wat an Schnaps nich bi verkehrt, meinde aolle Musekamp. Dat höölt von binnen her schön warm. Also häb ick gesundheitsbewusst up Schnaps ümstellt. Off ick noch ganz wies wör, kollerde (schimpfte) den Dokter mit mi harüm, dao sööp ick mi doch nu auk noch Löcker bi in‘ Kopp! Herrjeh! Eenzig blank Waater, dat wör noch wat för mi. Off ick dat verstaohn härre? Jaja. Wat döt man nich all’s för de Gesundheit … Ach ja. Doch nu kluckskerde et bloß noch so in mienen Buuk. Män wat sägg ick:

     „Tödliches Wasser“, so moss ick nu wier in de Zeitung liäsen. Kanns doch nich so langsam unwies bi wiärden? Herrjeh, is dat nich ’n Elend? Dat Waater wimmelde män so von Nitrate un süss so Gift. Man haalde sick den Daut debi. Kick, nu auk dat noch!! Et lött mi gar nich mehr schlaopen!

     Ick wier nao den Dokter un de meinde, mi hölp wuohl bloß noch ne Nervenkur. Nu ja, et is män all’s för de Gesundheit. Hauptsaake ick komm de nich noch bi int Geschirr. Doch well will all krank un unwies in de Kiste?