Laot mi män
sachte Rädken föhr’n

Bild: pixabay

De Dokters säggt, et is ’n Siägen,
so vull es ’t geiht, wat dran to doon,
sick buuten flietig to bewiägen –
Gesundheit wör daoför de Lohn.

Dat kosset mi kien Haupen Geld
un doch kann ick mi guet trainieren,
ohn dat ick spiellen mott den Held
orre mi gar mott blamieren.

Froh radel ick so hen, ganz still,
staoh nimmer nich in’ Stau –
un tank daobi, sovull ick will,
gesunde Luft för lau.

In kiene Klemme steck ick,
ick doo vergnögt wat mi jüst passt;
auk met dat Parken häb ick
nich Ärgerie noch Last.

Mott ick nu auk wuohl manges puußen,
so döt mi dat an sick noch stählen.
’n anner maol laot ick ’t dann suusen,
ick alleen kann dat jä wählen.

Drüm locker weg män immerto
un nich glieks jagen allto sehr;
süss quiält di wanner wahn de Poo –
un dann bis gar nich guet tofriär.

Fört Radeln gellet generell:
Schön munter, dann is et gesund;
süss stieg män aff glieks, up de Stell,
süss häs den Ääs naoher noch wund.

Söwwst wenn ick dann to Foot es laupe,
giff mi de Fietse guet noch Stütz.
Un wenn ick gau nu noch wat kaupe,
is ’t Körfken schön mi so noch nütz.

För mi giff’t nix to üöwerleggen,
up’t Rad doo ick nich eenen stör’n.
So möch ick reinheruut auk säggen:
Laot mi män sachte Rädken föhr’n.