Gewe Gott, du us Geleit

Bild: pixabay

Well könn ohn Hölp et all alleen?
Wi alle bruukt wat üm de Been
üm nicht o strumpeln, wenn’t maol weiht.
Drüm gewe Gott, du us Geleit.

Wu ‘t richtig geiht un rejell mott,
dat wiese us, du starke Gott.
Führ us, dat wi up usen Patt
nich liggenbliewt, verirrt un matt.

Du starke Gott, de düsse Welt
von binnen her tosammenhölt,
du Angelpunkt dör alle Tiet
giff Leit us, is de Weg auk wiet

Un kömmt de Tour hier enst an‘ End,
schenk Liäben, dat kien Ende kennt.
Führ us, dank Jesu Schmerz un Leid
int Licht von diene Herrlichkeit.

Ja, gewe Gott, du us Geleit,
un maak up di hen us bereit.
Dann will wi gaohn mit Toversicht,
dann häw wi alltiets guede Sicht.