Andachtsgedanken

Bild: pixabay

Du graute Gott in‘ Hiemmel,
bitte üm Erbarmen, wenn wi hier nu es ehrlick sägget,
dat düssen Noah biätter härre uppassen konnt,
mit all dat Getier dao daomaols so in siene Arche.
Herr des Himmels, dao is em wuohl vull bi dörgaohn.
Orre bünd de dallerigen Diers nu för us vandage
so nickelige Proben för de ewige Siäligkeit?
Mein Gott jao, Schererie’n häw wi jä genoog demit, mit …

all de lästigen Chatfleigen un öösigen Dreckspatzen,
mit Meckerzieggen, alberne Gööse un lahme Enten,
mit ruhbästige Bücke un grantige Drachens,
mit glatte Aale un malle Aapen,
mit döösige Trampeldiers un köppske Leithammels,
mit jüchternde Windhunde un schändlicke Schwienhunde,
mit so ’n männig Hahn in‘ Korw
un all dat, wat för de Katte is.

Oh leiwe Gott un Herr,
giff us guede Nerven för so männig rappelköppsk Getier,
wat us faken unwies mäck:

Sture Iäsel un dicke Hunde,
lachende Höhner un hooßende Flöh‘
gierige Hamster, Nachtuhlen un Hippen,
Elfanten in Porßlanladens un olle Kröten,
inbelske Paofhähne (Pfau) un giftige Nattern,
wilde Bullen un dickfellige Ossen,
witte Müüse und schwatte Schaope.

Oh Gott un Herr, giff us Geduld,
dat wi bi all de unwiesen Diers nich dördreiht;
giff us aower auk Humor,
üm es nen Aoge tokniepen to können.
Denn wi sömms bünd manchs jä auk
recht seltene Vüögel …

Drüm nu in Demoot män:
Amen.